KARTA ODPADU: 04 02 22

KARTA ODPADU: 04 02 22 NAZWA Odpady z przetworzonych włókien tekstylnych RODZAJ ODPADU Odpad inny niż niebezpieczny SKŁAD CHEMICZNY Skład chemiczny tekstyliów w dużej mierze jest uzależniony od materiałów, z których powstaje tkanina. Wyróżniamy włókna naturalne oraz sztuczne. Do włókien naturalnych możemy zaliczyć np. bawełna - Średni skład chemiczny włókien bawełny jest następujący celuloza 91 %, woda 7,85 %, pektyny, protoplazma 0,55 %, woski, substancje tłuszczowe 0,40 %, sole mineralne 0,20 %. Do włókien sztucznych z kolei można zaliczyć np.: poliestrowe (z ropy) - Poliestry należą do grupy polimerów zawierających w swoim łańcuchu głównym wiązania estrowe. Istnieje wiele form poliestrów, z których najczęściej stosowanym jest politereftalan etylenu (PET). Polimer ten jest podstawowym składnikiem włókien poliestrowych oraz materiałem wykorzystywanym do produkcji plastikowych butelek. Poliester określa się, jako polimery o długim łańcuchu, które składają się z m.in. w 85% wagowych z alkoholu dwuwodorotlenowego, estru oraz kwasu tereftalowego OPIS Materiały tekstylne odgrywają dużą rolę w życiu codziennym człowieka. Znajdują wiele zastosowań, służą jako: okrycie (garnitury, sukienki, spódnice, koszule, kurtki, swetry), zapewniają ciepło (szlafroki, pościel, koce), stanowią ozdobę (dywany, obrusy, zasłony, tapety). Jednak istnieje również niekonwencjonalne wykorzystanie dzianin, które zastosowano na: siatki ochronne dla potrzeb sadownictwa i ogrodnictwa, ożaglowanie łodzi (dzianina tkaninopodobna), na wzmocnienia grzbietów książek, wzmocnienia membran gumowych stosowanych do urządzeń opryskowych w sadownictwie, worki stosowane w przetwórstwie owocowym przy wyciskaniu soków, wyroby filtracyjne do cieczy, farb i olejów (kompozyt: dzianina siatkowa + runo włókien syntetycznych), kompozyty do wytarzania galanterii opakowań ozdobnych, siatki ścierne do szlifowania powierzchni płaskich, taśmy hydroizolacyjne m.in. zabezpieczające przed przenikaniem wody i wilgoci, kompozytowe materiały obiciowe i dekoracyjne obniżonej palności. UWAGA! Odpady z przetworzonych włókien tekstylnych klasyfikujemy jako odpad inny niż niebezpieczny. MINIMALIZACJAILOŚCI WYTWARZANIA Przeprowadzenie szkoleń dla pracowników. Dobranie właściwej technologii procesów. Dobieranie odpowiedniego surowca do prowadzonych procesów technologicznych. Prowadzenie prac pod nadzorem osób posiadających wiedzę i kwalifikacje, zgodnie z ustalonym planem ruchu. Prowadzenie kontroli technicznej wykorzystywanego sprzętu. Monitorowanie parametrów pracy urządzeń przeróbczych. Systematyczne wykonywanie analiz międzyoperacyjnych, co pozwala na szybkie korygowanie podstawowych wielkości mających wpływ na stopień uzyskiwanie produktów. MAGAZYNOWANIE Zbieranie i magazynowanie wytwarzanych odpadów w sposób selektywny, w odpowiednich, oznakowanych pojemnikach i w ściśle wyznaczonych i oznakowanych miejscach oraz o ograniczonym dostępie osób nieupoważnionych. Odpady zabezpieczamy przed niekontrolowanym wyciekiem do środowiska. Nie wystawiamy na działanie warunków atmosferycznych. W celu dodatkowego zabezpieczenia stosujemy wanny wychwytowe. ZAGOSPODAROWANIE Istnieją trzy główne metody recyklingu tekstyliów odpadowych, które podzielono na recykling mechaniczny, termiczny i chemiczny. Najpopularniejszą formą zagospodarowania odpadów tekstylnych jest recykling mechaniczny, który wykorzystuje proces rozczesywania, rozwarstwiania lub rozdrabniania odpadów. Warianty technologiczne realizowane według zaprezentowanego systemu zależą przede wszystkim od budowy przerabianego odpadu, jego składu surowcowego, podatności na rozwłóknianie oraz uzyskanych długości włókien wtórnych. Doskonalenie mechanicznych metod recyklingu jest realizowane alternatywnie jako modyfikacja istniejących instalacji, albo wprowadzenie nowych technik dostosowanych do odpowiedniej kategorii odpadów. Wybór rodzaju produktu końcowego po recyklingu zależy wyłącznie od spodziewanej efektywności procesu i jego wartości rynkowej. Odpady tekstylne można również wykorzystać w paliwach alternatywnych. Podczas ich wytwarzania mogą być wykorzystywane odpady tekstylne. Paliwa alternatywne mogą być traktowane jak substytut paliw konwencjonalnych. MOŻLIWE BŁĘDYW KLASYFIKACJI KOD 04 02 21 Odpady z nieprzetworzonych włókien tekstylnych KOD 04 02 80 Odpady z mokrej obróbki wyrobów tekstylnych KOD 19 12 08 Tekstylia KOD 20 01 11 Tekstylia Źródło Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w spra-wie katalogu odpadów (Dz.U.2014.1923). Stanisław Pruś, Bogumił Gajdzicki, „Zrównoważone” działania w uprawie i chemicznej obróbce bawełny, Jolanta Janicka, Romualda Koźmińska, Tekstylia w materiałach kompozytowych Paweł Staroń, Marcin Banach, Zygmunt Kowalski ,Keratyna – źródła, właściwości, zastosowanie, Andrzej Jeziorny, Barbara Lipp-Symonowicz, Nauka o włóknie, Michał Zych, Wiesław Pilis, Wpływ poliestru na zdrowie człowieka, Andrzej Moraczewski, Marek Wiśniewski, Jan Wojtysiak, recykling odpadów tekstylnych za pomocą technik włókninowych, Małgorzata Ulewicz, Paweł Maciejewski, Ekologiczne korzyści ze spalania paliw alternatywnych